Getuigenis Bénédicte Piret

Bénédicte Piret in Graz

Graz… Ik moet het toegeven. Voor mijn Erasmus daar had ik er absoluut geen idee van waar deze stad in Oostenrijk zich wel zou kunnen bevinden. Oostenrijk was voor mij ski, Wenen, schnitzel en “sauerkraut”. Bovendien kende ik geen enkel woord in het Duits. Ik wilde in een Duitstalig land vertrekken en bij voorkeur niet te dicht bij thuis. Duitstalig om Duits te leren want het is een belangrijke taal in technologieën, Werktuigkunde en Europa.

Ver van België want Erasmus was voor mij een uitzonderlijke gelegenheid om te reizen, andere landen en culturen tegen te komen en te ontdekken. De Technische Universität van Graz (TUGraz) is zeer goed georganiseerd. In mei kreeg ik al informatie over de universiteit, de huisvestiging en de intensieve lessen Duits van begin september. Ter plaats hebben de mensen van ESN (Erasmus Students Network) me op het station opgehaald om mij tot mijn studentenkamer te brengen. Echt leuk wanneer je in een totaal onbekende stad aankomt! Zo is mijn Erasmus in Graz begonnen. 3 weken lessen Duits met de andere Erasmusstudenten. De eerste vriendschappen met mensen uit overal in de wereld, de eerste fuiven, de eerste reizen. En dat onder een prachtige zon en bier in pintjes van 50cl!

Langzaamaan waren de gesprekken in het Duits steeds gemakkelijker te volgen en gingen we ook steeds vaker onder Erasmusstudenten Duits(ipv het internationale Engels) spreken. Maar het was al tijd voor sommigen van ons om naar huis terug te gaan. Ja, 4 maanden, het gaat echt zeer snel… Gelukkig had ik de kans om 2 semesters daar te blijven. Zoals een tweede kans, een tweede Erasmus, maar deze keer kende ik al de stad, de gewoonten en enkele mensen. We waren daar ongeveer 600 Erasmusstudenten. Dit was niet te veel, er was altijd een groot aantal bekende mensen in de omgeving, maar ook niet te weinig, er waren namelijk altijd een paar nieuwe gezichten.

Het echte academiejaar is pas begin oktober begonnen. Enkele lessen per week, tussen de reizen, de bezoeken, de activiteiten van de stad en de fuiven. Het universitaire leven is daar minder druk dan in België. Er bestaat geen blokperiode, de examens zijn tijdens het semester af te leggen. Daarvoor moeten de studenten meestal contact met de professor nemen om samen van een afspraak te beslissen. Na de zomer kwam de winter tamelijk snel. Eind november kwamen al de eerste skitrips van één dag naar de bergen. En dat tot april. Er was daar echt zo veel te doen! Geen tijd om zich te vervelen. Buurlanden bezoeken, intensief skiën, alle fuiven bezoeken, alles een kwestie van keuze en prioriteiten… Persoonlijk heb ik dat jaar ongelooflijk veel gereisd. Landen en hoofdsteden die ik beter vanuit Graz zou bezoeken als vanuit België. Voornamelijk naar het Oosten: Bratislava, Zagreb, Budapest, Ljubljana, Bled, Praag, Venetië, Wenen, Salzburg en een 2 wekenlange trip naar de Balkans. Slechts enkele uren met de trein om met een totaal andere taal en cultuur in contact te komen…

Tijdens mijn Erasmus heb ik echt Europa als een dorpje ervaren. Er waren in Graz 3 of 4 Erasmusresidenties waarin elk weekend een of meerdere fuifjes georganiseerd werden. Via vrienden en vrienden van vrienden ging het snel om een groot deel van de Eramusstudenten te kennen. De grenzen die in het normale leven of door vooroordelen bestaan, waren onbestaand. We waren wel afkomstig van verschillende landen maar we waren allen studenten, allen in dezelfde stad, allen ver van thuis, dezelfde ervaringen belevend. Ik heb echt een intens jaar met mensen van overal beleefd. Het was wel misschien een beetje droevig op het moment van het afscheid. Maar nu is voor mij Europa meer dan een concept. Het zijn mensen, vrienden, gevoelens en herinneringen aan unieke momenten…

Bénédicte